nie twardawa faja.

Jestem posłusznym, grzecznym, potulnym, miękkim i nietwardym mięczakiem. Jak taka cioteczka^^.

Gram w simsy, to źle o mnie świadczy. Wychodowałem psa który jest głównym chlebodawcą w rodzinie. Zarabia dwa razy więcej niż właściciele razem wzięci. Beznadziejna gra. Nieważne. Oglądam damskie seriale, bo kocham seriale i oglądać. Kiedyś zbierałem karteczki do segregatora i pokemony. Ostatnio uświadomiono mi że jestem pizdeczką.

Wmawiam sobie że to lepsze niż bycie nieokrzesanym neandertalem, chamem, gburem i prostakiem. -.-

pycha.

Domowe jedzenie w nadmiarze, wcale nie jest tak smakowe, jak domowe jedzenie bez nadmiaru. Rodzicielka ma dość dużo i sporo potraw we mnie zmieściła. Na ciepło, na zimno, pieczone, gotowane i smażone jedzonko spożywałem. Ponoć schudłem, wyszczuplałem, zbladłem, zmizerniałem, spadło mi ciśnienie, urosły mi włosy i pewnie się zesrałem. Lubię dom. Poważnie.

Wesołe miasteczko.

Od dni dwóch niesamowicie się nudzę. W życiu nie przeżywałem tak długiego sięnudzenia. Tak na dobrą sprawę to nawet nie wiem czym znudzony jestem. W domku przecież parada atrakcji – kibel, fotel, piekarnik, komputer i mnóstwo brakutowarzystwa. Nie interesują mnie już gierki, zdjęcia, prawiejakśmieszne filmy, biedronkowa picca, woda z aleksandryjskiego ujęcia, samotnisty spacer i czekolada. Można by rzec że w dupie mi się z tego dobrobytu poprzewracało… znudziło mi się wszystko, ale najbardziej zabolał i zmęczył mnie brak towarzycha. Fajnie byłoby mieć dwie głowy, dwie szyje i dwie ręce. Jutro mam wolne, nie idę na uczelnię, nie idę na żadne piwobranie, nie pospaceruje i nigdzie nie pojadę. Bo moja dupa kończy zapuszczać korzenie w foteliku do którego już przyrosłem. Gópio z nim wyglądam. A tak naprawdę to mam bardzo konkretny plan nienudzenia się jutro, więc czekam na propozycje wspólnego rozrywkowania się. Takie “proszę poratujcie” krzyczę^^.

prawie jak samarytanin.

Jestem autorem bardzo dobrego uczynku. Oddałem krew. Ale nie zrobiłem tego po to by potrzebujący człek mógł w razie potrzebnej potrzeby ją przygarnąć, tylko dlatego że dawali 8 czekolad i soczuś japkowy. Nie będę bohaterował bawiąc się w wolontariusza zwanego matką Teresą, zrobiłem to tylko i wyłącznie dlatego by dostać czekoladę i soczuś. Cały ten zabieg był mocno prosty i nieprzyjemny. Wbito mi igiełkę w łokieć i podłączono do woreczka w którym czerwona krew się gromadziła. Wstrętne uczucie. Ale cały czekoladowy kartonik i soczek przyniosłem do domu. Wydawało mi się że opłacalny i dobry interes ubiłem z pańmi pobierającymi. Ale po wszystkim została mi tylko obstrukcja i mnóstwo godzin spędzonych w toalecie… często a rzadko. Teraz strasznie mnie to wkurwia bo czuję się wykorzystany. Oddałem krew która być może uratuje komuś życie, a w zamian za to zostałem zamknięty w kiblu.

Nie wiem czy to wina czekolady czy nadmiaru dobrych  uczynków, dlatego na jakiś czas i z jednym i z drugim dam sobie spokój. Poprostu złym człekiem się stanę. Srak.

basenik.

Plan lekcji każe mi o ósmej rano wchodzić do zimnej basenowej wody. Plany lekcji nigdy nie były dla mnie miłe. Trafiłem do grupy umiejącej pływać chcącej doskonalić swe umiejętności… na początek ćwiczenia z deseczką, na koniec też. W sumie to były same ćwiczenia z deseczką. Nauczyłem się pływać z deską między nogami, z dęską w lewej rączce, z deską w prawej rączce, z deską w obu rączkach i z deską na brzuszku. Strasznie się boję, że na następnych zajęciach, pan szef prowadzący każe mi pływać z deseczką w dupie. Nie było dobrze, napiłem się troszku obrzydliwej wody, piekły mnie oczęta, nóżki śmierdziały środkiem grzybkobójczym i niemożliwie niepodobały mi się kombinacje z tym styropianikiem. Całe zycie nienawidziłem basenowej wody przez spoconych, obrzydliwych staruchów, tutaj staruchów nie ma, tutaj jest deseczka. Generalnie basen jest niedopolubienia.

Po drodze do domu wdepłem w gówno (spacerowałem chodnikiem). Strasznie się zgrzałem wkurwiając na bydlaka który to tam zostawił. Ostatnio jakoś tak pod górkę mi się żyję.

środowo.

Wstałwszy, wykompałwszy się, ubrałwszy się wyszedłem z domostwa. Schody – odkryłem że najłatwiej z nich schodzić przodem, bowiem tyłem lub bokiem jest strasznie niewygodnie. Bez większego trudu poradziłem sobie z nimi a chwilę później byłem już na uczelni. Chemia – płyny, proszki, wzorki, pipety, probówki, smród. Nie zrobiłem sobie krzywdy. Matematyka – cyferki, wzorki, zeszyt w kratkę, linijka, pierdoły, dodawanie. Przeżyłem. Później trzeba było iść na ekonomię i filozofię, wypisałem długopis, a mimo tego nie udało mi się zakolorować całej kartki. Nie było siępodobająco. Odleżyny na tyłku, dupie i lewym pośladku. Prędko do domku. Znów schody, tym razem należało się po nich wspiąć, tu sprawa się trochę komplikuje… tak jak przy schodzeniu, należy ustawić się przodem do przeszkody, mocno i oburącz chwycić poręcz i najzwyczajniej w świecie pokonywać jeden stopień za drugim. W związku z tym że nogi trzeba podnosić, nieunikniony jest ból w łydkach, kostkach, kolanach, piętach i małym stopowym palcu. Znów dom. Zmęczony nieludzko, z fają w łapkach spocząłem na fotelu i płodziłem brzoskwiniowe dymowe kółka. Zostałem ojcem wielu okrążków. Szare, niekształtne, ciepłe, lekutkie i krótko żywotne. Matka – fajka, ojciec – ja, ciekawe po kim to odziedziczyły… Maltretując się muzyką do końca środy w pokojowych warunkach spoczywał będę. Lubię wszystkie środy w tym tygodniu. Było w chuj nudno. Koniec.

artysta.

Próbowałem artyścić i bohaterować malując, a pojęcia o tym nie mam. Tematem mej pracy był łoś, ten prostym do narysowania nie jest. Ma niezwykle skomplikowaną budowę cielesną i śmierdzi. Był nadwyzwaniem dla raczkującego malarza. Dupa w gruszkę, brązowe rogi, mięśniowy kark, cztery łapki zakończone zaropiałymi raciczkami, włosy w nosie, pchełki i sypatyczny ryj. Bydle mnie przerosło i poległem. Zeszpeciłem i zniszczyłem łosia który od tej pory źle mi się kojarzył będzie. Praca być miała konkursowa. Rywale umieli malować. Nabawiłem się mnóstwa kompleksów, zaczłem gardzić paintem i nie wygrałem nagrody. Łosiopodobny renifer jest nad dżewem.

dobrze jest będzie.